Afscheid van Kenia, op naar Roemenië!

Op naar de hutspot, gehaktballen, boterhammen met (pinda)kaas en patat met. Naar de schone lucht, aangenamere temperatuur en natuurlijk familie en vrienden. We gaan naar huis! Maar ook tot ziens Staraschool. Justin, Alice, Ann, Husain, Mike, Abdul en Paul en al die andere kinderen waarmee we een band hebben opgebouwd. Tot ziens vrouwen van de Mchanganyiko vrouwengroep waarmee we zo ontzettend hebben gelachen en de mooie Maasaimensen die ons een aantal dagen opnamen in hun gemeenschap. En natuurlijk Paul, de Keniaanse ChildsLife-directeur, die altijd  voor ons klaarstond en ons overal mee naar toe nam. We zullen iedereen missen! Graag hadden we nog wat langer willen blijven, maar een nieuw avontuur ligt al op ons te wachten. Het avontuur Roemenië.

Het is een cliché, maar afscheid nemen is best moeilijk. En misschien nog wel moeilijker als je niet weet wanneer je elkaar weer ziet, of het wel goed zal gaan met die ander in tussentijd, of erger nog, of de ander er nog wel zal zijn wanneer we teruggaan naar Kenia. Zou Justin er dan nog zijn? De vierjarige kleuter van de Staraschool die is geboren met het HIV. Nu rent hij nog energiek rond dankzij de medicijnen, maar waarschijnlijk zal hij zijn tiende verjaardag niet meer meemaken. En dan al de moeders uit de HIV-vrouwengroep. Wat moet er met hun kinderen gebeuren wanneer de vreselijke ziekte Aids toeslaat? Al deze vragen houden ons bezig wanneer we afscheid nemen en stemmen ons extra somber.

Ook blije gevoelens
Gelukkig zijn er ook blije gevoelens. Vooral over de hulp van ChildsLife. Bijna vijfhonderd kinderen van de Staraschool krijgen dagelijks twee maaltijden, onderwijs en hebben een veilige plek om naar toe te gaan. Maar ook de vrouwengroep in de sloppenwijk die met hulp van ChildsLife zich inmiddels bijna helemaal zelf kan redden. En de Maasaigemeenschap die met de steun van ChildsLife haar kinderen naar school kan laten gaan. Oké, ChildsLife is maar een kleintje in de wereld van ontwikkelingshulp, maar juist hierdoor, door de korte lijnen en door het samenwerken met de lokale bevolking en de praktische hulp op maat, is de input van ChildsLife-hulp groot.

Ze zijn terug!
Afscheid nemen in Kenia is een heel ritueel. Je gaat niet zomaar weg. Toespraakjes, handen schudden, cadeautjes, nog meer toespraken, nog meer handen. De kinderen van de Staraschool willen weten wanneer we terug komen. Hopelijk snel, antwoorden wij. Maar hoe snel dan? is hun wedervraag. Tjsa, dat weten we niet precies. Wanneer we een paar dagen na ons afscheid terug moeten naar de Staraschool omdat we iets vergeten zijn, worden we onder luid geschreeuw van de kinderen:  “ze zijn terug, ze zijn terug!”  verwelkomd. Schijnbaar denken ze dat wij in die twee dagen even thuis zijn geweest. Voor hen ligt Nederland gewoon op het Afrikaanse continent.