Een goed geolied bedrijf

French beans
Inmiddels ben ik opgenomen in de groep van ‘doppers’ en telkens wanneer ik door mijn gedopte french beans - zoals ze sperziebonen in Kenia noemen - heen ben, schuiven vijf paar zwarte handjes weer een berg in mijn richting. Er komt geen eind aan. Ondertussen wordt er gezongen en maken de kinderen grapjes in hun eigen taal over de mzungus (blanken). Na nog eens drie kratjes french beans besluiten de meisjes dat het genoeg is geweest. Tijd voor ontspanning. Het meisje naast mij zet haar verlegenheid opzij en vraagt mij hoe ik heet. Zelf heet ze Gladys en is zeven jaar oud. Met haar handje aait ze over mijn blote arm; een blanke huid is nog steeds een aparte verschijning voor deze kinderen. Samen doen we spelletjes en zingen we liedjes totdat één van de oudere kinderen hen roept voor het avondeten.

Kans op terugval
Iedere middag na schooltijd krijgen de kinderen van Mully Childern’s Family (MCF) klusjes toebedeeld. Meestal moeten ze helpen met het voorbereiden van het eten zoals het doppen van de french beans. Geen gemakkelijke klus want het opvangcentrum voor straat- en weeskinderen telt inmiddels 450 inwoners. Elke dag krijgen zij drie maaltijden. Helpen in de keuken, maar ook de was doen, schoonmaken, werken op het land en het verzorgen van de peuters en kleuters zijn dagelijkse activiteiten. Niet alleen omdat alle hulp welkom is, maar ook om de kinderen bezig te houden. De meeste hebben een lange tijd op straat geleefd voordat ze opgenomen werden in het opvangcentrum. Ze waren verslaafd aan lijmsnuiven of marihuana. Om aan geld te komen, moesten ze stelen of drugs verkopen en veel meisjes kwamen zelfs in de prostitutie terecht. Wanneer deze kinderen veel vrije tijd hebben, gaan ze nadenken over hun verleden, de verloren familieleden (vaak aan Aids) en achtergelaten broertjes en zusjes. De kans op terugval is altijd aanwezig, maar door het drukke dagelijks programma en de christelijke principes wordt deze behoorlijk verkleind.

Goed geolied bedrijf
Het opvangcentrum maakt op ons een on-Keniaanse indruk. Het is een goed geolied bedrijf waar structuur, orde en discipline de boventoon voeren. Veel leraren in ons land zouden een moord doen voor een klas van deze kindertjes: uiterst geconcentreerd, super beleefd en ontzettend leergierig. Deze kinderen gaan voor hun toekomst! ’s Ochtends staan ze om 5 uur op. Eerst doen ze wat gymnastiekoefeningen, vervolgens wordt er samen gebeden en studeren de oudere kinderen totdat het tijd is voor het ontbijt. De dag brengen ze door in de schoolbanken. Spel en beweging zijn een belangrijk onderdeel van de dag. Na schooltijd wordt er gevoet- en gevolleybald en krijgen kinderen karate- en kong-fules. Het Christendom vormt hierbij de rode draad en is het fundament van het opvangcentrum. Meerdere malen per dag wordt er stil gestaan bij het geloof met vooral veel zang en dans.

Niet getrouwd, geen kinderen
Als vrijwilliger kunnen wij ons geen betere plek voorstellen. Hier wordt echt voor je gezorgd! Een goed bed, heerlijk eten en een hoop aandacht. De kinderen zijn erg nieuwsgierig en vragen honderduit naar ons thuisland, de verschillen en overeenkomsten met Kenia, of we getrouwd zijn en hoeveel kinderen we hebben. Ze zijn uiterst verbaasd wanneer we op deze laatste twee vragen ontkennend antwoorden: 33 en 37 jaar, niet getrouwd en geen kinderen. Dat klopt niet! 

Belangrijke inkomstenbron
Uiteraard wordt er van ons ook iets terug gevraagd. We helpen in de keuken, op het land en af en toe met lesgeven. Vooral op het land is een hoop te doen. Uitgestrekte velden met sperzieboontjes, maar ook kool, tomaten, uien, aardappels, mango’s, bananen en papaja’s worden verbouwd, onderhouden en geoogst. Een groot deel van de sperzieboontjes (de rechte en mooie boontjes) wordt geëxporteerd naar Europa, voornamelijk Nederland. De export vormt een belangrijke inkomstenbron voor het opvangcentrum. De rest van oogst is voor eigen gebruik en dus voor de kinderen. Het meeste werk wordt gedaan door de landarbeiders uit de omliggende dorpen die hiermee ook meedelen in het succes van de landbouw. Dankzij een irrigatiesysteem, gefinancierd en mede aangelegd door ChildsLife, is het mogelijk om op deze zeer droge grond groente en fruit te telen. Het opvangcentrum is hierdoor voor een groot deel zelfvoorzienend, bespaart een hoop geld op de aanschaf van groente en fruit en, belangrijker nog, biedt de kinderen een gevarieerde en gezonde voeding.