Stara geeft HIV-moeders beetje hoop voor toekomst

Medina wordt wekelijks bezocht door maatschappelijk werkster van Stara

Tijdens ons bezoek aan de Staraschool lopen we een ochtend mee met Noël, de sociaalwerkster van de Staraschool. We gaan op huisbezoek bij een aantal leden van de HIV-vrouwengroep. Zij zijn door hun ziekte niet meer in staat om zelf naar de Staraschool te komen voor de wekelijkse groepsbijeenkomst. Speciaal voor deze vrouwen en een aantal mannen, is het Home Based Care programma opgezet. Wekelijks bezoekt Noël deze vrouwen. Ze biedt hen een luisterend oor voor hun problemen en probeert samen met hen naar oplossingen te zoeken. 

Voor ons bezoek duiken we diep in het hart van de sloppenwijk. Na Soweto is Kibera, met 1 miljoen inwoners, de grootste sloppenwijk van Afrika. In tegenstelling tot Soweto hebben de inwoners van Kibera geen elektriciteit en stromend water. Sanitaire voorzieningen moeten ze delen en vormen daardoor ook een grote bron van ziekteverspreiders. Mensen leven hier van dag tot dag, ze hebben totaal geen toekomstperspectief. Het verkrijgen van geld voor eten is de grootste dagtaak. In Kibera is het niet leven, maar overleven. Voor deze mensen is elke dag weer een gevecht. Veertig procent van de bewoners in Kibera is besmet met het HIV of heeft AIDS. Dood, ziekte, het verlies van dierbaren, armoede en criminaliteit zijn vaste onderdelen in hun leven.

Medina is te zwak om naar de vrouwengroep te komen en krijgt wekelijks huisbezoek

Hevige stank
Samen met Noël lopen we door een doolhof van kleine straatjes. De stank van uitwerpselen is hevig en overal ligt afval te verrotten. Voorzichtig lopen we door de modderige straatjes en proberen ons evenwicht te bewaren bij het ontwijken van de plassen en vuilnis. Kinderen op blote voetjes rennen naar ons toe om ons handjes te geven en blijven onafgebroken vragen: how are you? Het enige Engels dat ze kennen.

Veel zorgen
Als we aankomen bij het huisje van Medina, vraagt Noël haar of het goed is dat er twee bezoekers meekomen. Ze vindt het goed en als we langs het gordijntje naar binnen schuiven, probeert ze net moeizaam een beetje overeind te komen uit haar bed. Meteen voel ik me schuldig; ze probeert er voor ons nog waardig uit te zien, terwijl ze te ziek is om te zitten! Achter haar verschijnen de nieuwsgierige oogjes van haar jongste kind. Deze jonge vrouw van 30 jaar heeft duidelijk pijn. Met haar dunne armen en benen en haar wijde kleren, ziet ze er breekbaar uit. Via Noël, die als tolk optreedt, vertellen we Medina wie wij zijn en dat we haar graag een paar vragen willen stellen. Medina is erg verlegen en durft ons amper aan te kijken. Ze vertelt ons dat ze erg veel pijn heeft in haar maag. Dit komt door de zorgen. Ze piekert over haar verslechterende gezondheid, haar kinderen die ze achter moet laten, het gebrek aan eten en de hoge huurschuld. Ze heeft al twee dagen niet gegeten en haar zoontje heeft alleen wat met water verdunde melk gehad. Voor haar medicijnen is (gezonde) voeding een vereiste. Wanneer ze die niet krijgt, kunnen allerlei complicaties ontstaan en zal zij snel sterven aan AIDS.

Medina haar zoon Shamin en dochter Mariam zijn opgenomen door de Staraschool

Huisje van modder
Met verbazing kijken we rond in het kleine huisje. De muren zijn gemaakt van modder, net als de grond. Het bestaat slechts uit één vertrek van ongeveer drie bij drie meter waarin een bed staat, een bank, tafel en wat spulletjes om op te koken. Het is er donker want er zijn geen ramen en voor de deur hangt een lap stof. Het is er bedompt en slecht geventileerd. Ze woont hier met haar vier kinderen en deelt met hen één bed.

Huurschuld
Elk moment kan Medina uit haar huis worden gezet. Ze heeft in de afgelopen zes maanden een huurschuld van 6000 Keniaanse Shilling opgebouwd, ongeveer 60 euro. Met de hulp van buren heeft ze deze ramp tot nu toe nog kunnen voorkomen, maar ze vertelt ons dat het geduld van haar huurbaas op is. Hij heeft haar verscheidene keren gedreigd haar uit haar huis te zetten. En waar moet zij dan naartoe met haar vier kinderen? Door haar slechte gezondheid kan ze niet werken en heeft ze geen geld voor eten, laat staan voor huur. Deze vrouw leeft bij de gratie van wat anderen haar toeschuiven; anderen die ook bijna niets hebben. Soms krijgt ze een beetje geld en soms wat eten. Maar ook heel vaak gaan er dagen voorbij zonder dat zij iets te eten heeft. 

Staraschool is lichtpuntje
Twee van Medina’s kinderen gaan naar de Staraschool en daarmee wordt een grote zorg voor haar weggenomen. Haar kinderen krijgen hier te eten en door het gratis onderwijs kunnen ze werken aan een betere toekomst. In haar uitzichtloze situatie is dit een lichtpuntje. Ze krijgt weer een beetje hoop voor de toekomst van haar kinderen. Binnenkort zal zij er niet meer zijn en moeten haar kinderen zonder haar verder. Het stelt haar gerust dat haar kinderen bij de Staraschool zijn opgenomen en dat er voor hen gezorgd wordt

Medina vraagt ons of we wat eten voor haar kunnen kopen en wat petroleum om op te koken. Bij de lokale winkel kopen we voor een paar euro o.a. rijst, maïsmeel, suiker, thee, melk, olie en petroleum. Wanneer we terugkomen, maakt Noël wat thee voor Medina en haar zoontje. De gretigheid waarmee het kleine mannetje drinkt, is schokkend. Dit kind heeft heel veel honger. De rest van het losgeld laten we achter voor groente. De dankbaarheid van Medina staat niet in verhouding tot het beetje eten wat wij voor haar hebben gekocht. Natuurlijk zijn we blij dat we haar kunnen helpen, maar wie helpt haar wanneer het op is? 

Het verhaal van Medina kan het verhaal zijn van veel HIV-moeders in Kibera. Deze meestal jonge vrouwen staan er alleen voor. Vaak is hun man overleden aan AIDS of heeft hen verlaten toen ze ziek werden. Het taboe op AIDS is groot en veel mensen durven er niet voor uit te komen. De leden van de Stara-vrouwengroep komen uit voor hun ziekte en zijn bereid te werken aan een betere toekomst voor henzelf en hun kinderen. De Staraschool helpt ze om gezond te leven en zolang mogelijk in hun levensonderhoud te voorzien. Ze krijgen informatie over gezonde voeding, verzorging, hygiëne en verspreiding van HIV. Ook krijgen ze tijdens de bijeenkomst een gezonde maaltijd. Op deze manier kunnen de vrouwen langer bij hun kinderen blijven, voor ze zorgen en ze een betere toekomst bieden.

Op 18 januari is Medina, lid van de Stara HIV-vrouwengroep, overleden. Medina had AIDS en deze ziekte is haar uiteindelijk fataal geworden. Ondanks de medicijnen lukte het haar niet om nog een tijdje gezond te blijven en voor haar drie kinderen te zorgen. Gebrek aan goede voeding zorgde ervoor dat de medicijnen (AIDS-remmers) niet goed werkte en het virus alleen maar meer schade aanrichtte. In september en november vorig jaar hebben wij Medina bezocht en zij heeft toen een grote indruk op ons gemaakt. Ze maakte zich grote zorgen om haar kinderen en wie voor hen zou zorgen wanneer zij er niet meer zou zijn. Medina haar kinderen wonen nu bij familieleden. Ze gaan nog steeds naar de Staraschool die hen steunt en begeleidt.

Medina

* 1975 - † 18 januari 2006

ChildsLife
Nijverheidsweg 35b
2031 CN Haarlem
Tel. +31 (0)23-557 0081
Fax. +31 (0)23-562 0770
info@childslife.nl